2
אמר לאלעזר בר אהרן כהנא ויפרש ית מחתיתא מבין יקידיא וית אשתא ירחק להלא ארי אתקדשו:
amr lalezr br ahrn khna wyprsh yth mkhthytha mbyn yqydya wyth ashtha yrkhq lhla ary athqdshw
“Speak to the children of Israel, and take rods from them, one for each fathers’ house, of all their princes according to their fathers’ houses, twelve rods. Write each man’s name on his rod.
3
ית מחתית חיביא האלין דאתחיבו בנפשתיהון ויעבדון יתהן טסין רדידין חופאה למדבחא ארי קרבנון קדם יי ואתקדשו ויהוין לאת לבני ישראל:
yth mkhthyth khybya halyn dathkhybw bnpshthyhwn wyebdwn ythhn Tsyn rdydyn khwpah lmdbkha ary qrbnwn qdm yy wathqdshw wyhwyn lath lbny yshral
You shall write Aaron’s name on Levi’s rod. There shall be one rod for each head of their fathers’ houses.
4
ונסיב אלעזר כהנא ית מחתיתא דנחשא דקריבו יוקידיא ורדידנון חופאה למדבחא:
wnsyb alezr khna yth mkhthytha dnkhsha dqrybw ywqydya wrdydnwn khwpah lmdbkha
You shall lay them up in the Tent of Meeting before the covenant, where I meet with you.
5
דכרנא לבני ישראל בדיל די לא יקרב גבר חלוני די לא מזרעא דאהרן הוא לאסקא קטרת בוסמין קדם יי ולא יהי כקרח וככנשתיה כמא די מליל יי בידא דמשה ליה:
dkrna lbny yshral bdyl dy la yqrb gbr khlwny dy la mzrea dahrn hwa lasqa qTrth bwsmyn qdm yy wla yhy kqrkh wkknshthyh kma dy mlyl yy byda dmshh lyh
It shall happen that the rod of the man whom I shall choose shall bud. I will make the murmurings of the children of Israel, which they murmur against you, cease from me.”
6
ואתרעמו כל כנשתא דבני ישראל מיומא דבתרוהי על משה ועל אהרן למימר אתון גרמתון דמית עמא דיי:
wathremw kl knshtha dbny yshral mywma dbthrwhy el mshh wel ahrn lmymr athwn grmthwn dmyth ema dyy
Moses spoke to the children of Israel; and all their princes gave him rods, for each prince one, according to their fathers’ houses, a total of twelve rods. Aaron’s rod was among their rods.
7
והוה באתכנשות כנשתא על משה ועל אהרן ואתפניאו למשכן זמנא והא חפהי עננא ואתגלי יקרא דיי:
whwh bathknshwth knshtha el mshh wel ahrn wathpnyaw lmshkn zmna wha khphy enna wathgly yqra dyy
Moses laid up the rods before Yahweh in the Tent of the Testimony.
8
ועל משה ואהרן לקדם משכן זמנא:
wel mshh wahrn lqdm mshkn zmna
On the next day, Moses went into the Tent of the Testimony; and behold, Aaron’s rod for the house of Levi had sprouted, budded, produced blossoms, and bore ripe almonds.
9
ומליל יי עם משה למימר:
wmlyl yy em mshh lmymr
Moses brought out all the rods from before Yahweh to all the children of Israel. They looked, and each man took his rod.
10
אתפרשו מגו כנשתא הדא ואשצי יתהון כשעה ונפלו על אפיהון:
athprshw mgw knshtha hda washtsy ythhwn ksheh wnplw el apyhwn
Yahweh said to Moses, “Put back the rod of Aaron before the covenant, to be kept for a token against the children of rebellion; that you may make an end of their complaining against me, that they not die.”
11
ואמר משה לאהרן סב ית מחתיתא והב עלה אשתא מעלוי מדבחא ושו קטרת בוסמיא ואוביל בפריע לכנשתא וכפר עליהון ארי נפק רגזא מן קדם יי שרי מותנא:
wamr mshh lahrn sb yth mkhthytha whb elh ashtha melwy mdbkha wshw qTrth bwsmya wawbyl bprye lknshtha wkpr elyhwn ary npq rgza mn qdm yy shry mwthna
Moses did so. As Yahweh commanded him, so he did.
12
ונסיב אהרן כמא די מליל משה ורהט לגו קהלא והא שרי מותנא בעמא ויהב ית קטרת בוסמיא וכפר על עמא:
wnsyb ahrn kma dy mlyl mshh wrhT lgw qhla wha shry mwthna bema wyhb yth qTrth bwsmya wkpr el ema
The children of Israel spoke to Moses, saying, “Behold, we perish! We are undone! We are all undone!
13
וקם בין מתיא ובין חייא ואתכלי מותנא:
wqm byn mthya wbyn khyya wathkly mwthna
Everyone who keeps approaching Yahweh’s tabernacle, dies! Will we all perish?”
14
והוו דמיתו במותנא ארבעת עשר אלפין ושבע מאה בר מדמיתו על פלגתא דקרח:
whww dmythw bmwthna arbeth eshr alpyn wshbe mah br mdmythw el plgtha dqrkh
15
ותב אהרן למשה לתרע משכן זמנא ומותנא אתכלי:
wthb ahrn lmshh lthre mshkn zmna wmwthna athkly
17
מלל עם בני ישראל וסב מנהון חטרא חטרא לבית אבא מן כל רברבניהון לבית אבהתהון תרי עשר חטרין גבר ית שמיה תכתוב על חטריה:
mll em bny yshral wsb mnhwn khTra khTra lbyth aba mn kl rbrbnyhwn lbyth abhthhwn thry eshr khTryn gbr yth shmyh thkthwb el khTryh
18
וית שמא דאהרן תכתוב על חטרא דלוי ארי חטרא חד לריש בית אבהתהון:
wyth shma dahrn thkthwb el khTra dlwy ary khTra khd lrysh byth abhthhwn
19
ותצנענון במשכן זמנא קדם סהדותא די אזמן מימרי לכון תמן:
wthtsnenwn bmshkn zmna qdm shdwtha dy azmn mymry lkwn thmn
20
ויהי גברא דאתרעי ביה חטריה ינעי ואניח מן קדמי ית תורעמת בני ישראל די אנון מתרעמין עליכון:
wyhy gbra dathrey byh khTryh yney wanykh mn qdmy yth thwremth bny yshral dy anwn mthremyn elykwn
21
ומליל משה עם בני ישראל ויהבו ליה כל רברבניהון חטרא לרבא חד חטרא לרבא חד לבית אבהתהון תרי עשר חטרין וחטרא דאהרן בגו חטריהון:
wmlyl mshh em bny yshral wyhbw lyh kl rbrbnyhwn khTra lrba khd khTra lrba khd lbyth abhthhwn thry eshr khTryn wkhTra dahrn bgw khTryhwn
22
ואצנע משה ית חטריא קדם יי במשכנא דסהדותא:
watsne mshh yth khTrya qdm yy bmshkna dshdwtha
23
והוה ביומא דבתרוהי ועל משה למשכנא דסהדותא והא נעא חטרא דאהרן לבית לוי ואפק לבלבין ואנץ נץ וכפת שגדין
whwh bywma dbthrwhy wel mshh lmshkna dshdwtha wha nea khTra dahrn lbyth lwy wapq lblbyn wants nts wkpth shgdyn
24
ואפק משה ית כל חטריא מן קדם יי לות כל בני ישראל ואשתמודעו ונסיבו גבר חטריה:
wapq mshh yth kl khTrya mn qdm yy lwth kl bny yshral washthmwdew wnsybw gbr khTryh
25
ואמר יי למשה אתב ית חטרא דאהרן לקדם סהדותא למטרא לאת לעמא סרבנא ויסופן תורעמתהון מן קדמי ולא ימותון:
wamr yy lmshh athb yth khTra dahrn lqdm shdwtha lmTra lath lema srbna wyswpn thwremthhwn mn qdmy wla ymwthwn
27
ואמרו בני ישראל למשה למימר הא מננא קטלת חרבא הא מננא בלעת ארעא והא מננא דמיתו במותנא:
wamrw bny yshral lmshh lmymr ha mnna qTlth khrba ha mnna bleth area wha mnna dmythw bmwthna
28
כל דקרב מקרב למשכנא דיי מאית הא אנחנא סיפין לממת:
kl dqrb mqrb lmshkna dyy mayth ha ankhna sypyn lmmth